Sunday, November 1, 2009

காலடிச்சுவடுகள்

என் பாதையில் உன் காலடிச்சுவடுகளைத் தேடி
அலைந்து சோர்ந்த பின்
அறிந்து கொண்டேன்
நீ பொய்க்கால் குதிரை ஆட்டக்காரன் என்று.

New additions

My blog friends have to read some of the new additions I have made in the blogs I follow. One is Thirutham in Tamil and another one is N.Ganesan in Tamil. Friends who praise my Tamil should read these two blogs. :)....happy to know these blogs. Really they are treasures. Though Tamil is not my mother tongue, reading Tamil gives me lot of happiness and joy. It is this feeling towards Tamil made me fall in love with my mother tongue Telugu. :) I am glad to know this language in my life time.

Monday, October 19, 2009

காணாமல் போன மலர்

மலர்ந்த மொட்டு
வாடினாலும் அது
விட்டுச்சென்ற மணம்
என்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்
கொல்கின்றது
மலர்கள் எல்லாமே ஒரு நாள்
வாடத்தான் மலர்கின்றவோ?
விழியோரத்துக் கண்ணிர் தரையில் விழுந்து
காய்ந்து காணாமல் போவது போல்
காணாமல் போன இந்த மலர்
இன்னும் என் கண்களின் ஓரத்தில்
உறைந்திருக்கின்றது
அவ்வப்போது என் கண்ணிரில் நனைந்து
மறுபடியும் துளிர்க்கப் பார்கின்றது
இமைகளோ தடுக்கின்றன.

Sunday, September 27, 2009

Perfect

Few weeks before I heard from a sanyasi here in the ashram the following lines. "Everything that happened is perfect, because my father is perfect". So profound, deep and thought provoking lines.

Tuesday, September 15, 2009

Memories

Slowly the memories will fade away
The emails I received and sent
will be lost
The missed and received calls
in my cell phone will
no longer show your name
I cannot just childishly
call you
anytime I want
The desire to live
with you will no
longer be encouraged
The blues of the sky, sea
and my favorite saree will
remind you
The love I had for you
will always be as fresh as
as a blossomed flower
I pray the lord
to make me born again in your hands.


(Please don't comment for this post)

Wednesday, September 9, 2009

You cant loose what you don't have

All of the sudden this struck me today when I was in the temple. :), we are constantly in a fear that we might loose things in our life. All the gross things we have accumulated in our lives are not actually ours or probably are not there in the existence. The money, the wealth, the position we hold, the achievements, the success etc. Naturally the respect, the pride, the recognition we get out of these are also not ours. So what is real? or What is ours? The self, the way we carry ourselves even if we become a beggar, the dignity and grace we hold even if everything around us go wrong, the balance we have within ourselves, the devotion we have for the highest we seek like Bharathiyar asked goddess to give him the heart to chant her name even if his flesh got burnt.
All the other things we hold right now, will definitely fly away one day. I see we just go from one thing to another or one person to another person in order to overcome this fear.
Now I understand one point that keeps coming again and again in Thirukkural. "The greatest is the one who shows no change in him/her in spite of the circumstances going wrong".

Thursday, September 3, 2009

சங்கத்தமிழ் காதல்

தீபன் சக்கரவர்த்தி/ உமா ரமணன் பாடிய ஒரு பாடல் "பூங்கதவே தாழ் திறவாய்" :)...ஒரு அற்புதமான காதல் கவிதை. நான் காதல் மேல் காதல் கொண்டது இந்த இசையை கேட்டுத்தான். இளையராஜா ஒரு தலைமுறையின் காதலுக்கே இலக்கணம் எழுதிய காலம் அது. நான் சிறு பிள்ளையாய் இருந்தாலும் என் தலைமுறை இளைஞர்களிடம் அவரின் எண்பதுகளின் இசை ஒரு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. எங்களின் பள்ளி கல்லூரி காலங்களையும் அவரின் 80களின் இசை வசப்படுத்தியது. நான் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்த தொன்னூறுகளில் வந்த அவரின் இசை எனக்கு அவ்வளவு பிடிக்காது, ஒரு சில பாடல்களை தவிர. ARRரின் இசையும் இக்காலகட்டத்தில் எல்லோரையும் வசப்படுத்த தொடங்கி இருந்தது ஒரு காரணம்.
பூங்கதவே தாழ் திறவாய் தவிர இன்னொரு பாடலையும் தீபன்/உமா பாடியிருக்கிறார்கள். "செவ்வந்தி பூக்களில் செய்த வீடு", மிக அற்புதமான கவனிக்கப்படாத பாடல். :)...பாடல் எழுதியவரின் கற்பனை அபாரம். அக்கா இந்த பாடலை எனக்கு பதிவு செய்து அனுப்பி இருந்தாள். தேங்க்ஸ் அக்கா. இந்த பாடல் ஆரம்பிக்கும் முன்னே ஒரு விருத்தம் வரும். தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் கணவனை மனைவி எழுப்ப பின் வரும் விருத்தத்தை பாடுவாள் :)

கூவின பூங்குயில்...கூவின கோழி
குருகுகள் இயம்பின; இயம்பின சங்கம்
யாவரும் அறிவறியாய்! எமக்கு எளியாய்!
எம்பெருமான் பள்ளி எழுந்தருளாயே

http://www.youtube.com/watch?v=iCdkj4jlygA

மாணிக்கவாசகர் சிவனை எழுப்ப இயம்பின வரிகள் :), ஒரு பெண் தன கணவனை எழுப்ப பாடுவது, அற்புதமான கற்பனை. இது கண்டிப்பாய் ராஜாவின் ரசனையாய் இருக்கும் எனபது என் யூகம். இந்த ரசனையில் மெல்லியதாய் நம் கலாச்சாரத்தின் nuances தெரியும். நான் சமீபத்தில் ரமண மகரிஷியின் பக்தர் ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த போது, "கணவனுக்கும் மனைவிக்குமான உறவு கடவுளுக்கும் பக்தனுக்குமான உறவைப் போன்றது, எப்படி பின்னது வெறும் பேரம் பேசும் உறவாய் திரிந்து போய்விட்டதோ முன்னதும் வெறும் வாழ்வியலுக்கான அவசியமாய் போய்விட்டது" என்றார். :) சத்தியமான வார்த்தைகள்.

இந்த பாடல் மற்றுமொரு இலக்கிய படைப்பை நினைவுப்படுத்துகிறது. :)..நான் பள்ளியில் இருக்கும் போது தமிழ் பாட நூலில் வந்தது. சங்க இலக்கியமான அகநானூரில் இருக்கும் குறுந்தொகையில் வரும் என்று நினைக்கிறேன். அப்பாடல் எனக்கு மறந்து போய் விட்டாலும் அப்பாடலின் பொருள் நினைவிருக்கின்றது.

"காந்தள் மலரையொத்த தன் மெல்லிய விரல்களால் தலைவி தன் கணவனுக்கான குழம்பையும் சோறையும் தயாரிக்கின்றாள். அப்போது புகையின் காரணமாய் அவள் கண்களை கசக்கி கொள்ள, கண்கள் சிவக்கின்றன. செவ்வரி ஓடிய கண்களைக் கொண்ட தலைவி தலைவனுக்கு உணவை பரிமாறும் போது தலைவன் தலைவியின் மேல் கொண்ட காதலினால் நன்று நன்று என சொல்லிக்கொண்டே சாப்பிடுகிறான்". :)

இப்பாடலை சொல்லிக்கொடுத்த எங்கள் தமிழ் ஆசிரியை எங்களுடன் அமர்ந்திருந்த மாணவர்களை பார்த்து "டேய் அப்படி இப்படி இருந்தாலும் சமத்தா சாப்பிடனும் புரியுதா, கல்யாணம் ஆனப்புறம் இந்த பாடலை நினைச்சுக்கோங்க" . எல்லோரும் கொள்ளன சிரித்தோம். திரும்பி என் வகுப்பு மாணவர்களின் முகங்களை பார்த்த பொழுது சிலர் வெட்கப் புன்னகையும், சிலர் கற்பனைப் புன்னகையும் உதிர்த்தது மறக்க முடியாது. அதில் ஒரு காதல் புன்னகையும் இருந்ததை கவனித்து விட்டேன். அப்போதே காதலித்துக்கொண்டிருந்த செந்தில் என்ற மாணவனும் குழலி என்ற மாணவியும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்ததை நான் பார்த்து விட்டேன். :)..இப்போது அவர்கள் திருமணம் செய்துக்கொண்டு ஒரு குட்டிப் பெண்ணிற்கு பெற்றோர்கள். எங்கோ ஓரிடத்தில் சங்கத்தமிழ் காதல் வாழ்ந்து கொண்டுதானிருக்கிறது . :)

(தமிழ்ப் பாடம் மற்றும் இலக்கியம் பள்ளிகளில் ஏன் முக்கியம் என்பதை விளக்க இஷா வித்யா ஆசிரியர்களிடம் ஒருமுறை இவ்வனுபவத்தை பகிர்ந்து கொண்டேன். எல்லோரும் பெண்கலானதால் மிகவும் சுவாரஸ்யமாய் கேட்டார்கள். :)